Saturday, July 23, 2011

આવ્યો વરસાદ... અને ભીંજવી ગયો પાછી એ જ યાદ

પાન લીલું જોયું ને તમે યાદ આવ્યાં, જાણે મોસમનો પહેલો વરસાદ ઝીલ્યો રામ, એક તરણું કોળ્યું ને તમે યાદ આવ્યાં

મોસમનો પહેલો વરસાદ વરસે છે ત્યારે આવી જ પંક્તિઓ લોકોના (ઉંમર પ્રમાણે હોં) મનમાં રટણ કરતી થઈ ગઈ હશે. વરસાદ વરસે ત્યારે બુંદોની સાથે સાથે સંસ્મરણોનો પણ મનમાં વરસાદ થવા લાગે છે. પહેલાં વરસાદમાં શું કર્યું હતું તેનું સમગ્ર ચિત્રણ આંખોની સમક્ષ ભીનું થઈ જાય છે.

કોઈ હાઈ-વે પર લોંગ ડ્રાઈવને યાદ કરે છે, તો કોઈ બાળપણમાં ચડ્ડીધારી મિત્રો સાથે કાગળની હોડી બનાવીને તરતી મૂકવાના અનુભવને યાદ કરે છે. કોલેજની બહાર ગરમાગરમ મકાઈ ખાવાનું, પ્રિયજન સાથે હાથમાં હાથ પકડીને ભીંજતા ચાલવાનું, ભીની માટીની મહેક, બાઈક લઈને મિત્રો સાથે ફરવાનું, પાણીમાં છબછબીયા કરવાનું, આકાશ સામે નજર કરી ચહેરા પર વરસાદના ટીપાંને સ્પર્શ કરવું, ચાલતી કારમાં હાથ બહાર કાઢીને વરસાદનો આનંદ માણવો, ઘેરા આકાશના ઘૂઘવાટાનો અવાજ સાંભળવો અને કડાકા બોલાવતી વીજળીનો અવાજ સાંભળવો વગેરે જેવા સંસ્મરણો મગજના કોઈક ખૂણામાં ધૂળ ખંખેરીને ફટાક દઈને આંખોની સામે તાજાં થઈ જતાં હોય છે.

કદાચ, આટલું વાંચતી વખતે પણ તમારા જીવનના આવાં જ કેટલાંય દ્રશ્યો તમારી આંખો સમક્ષ હાજર થઈ ગયાં હશે, હે ને ! જો તમારી પાસે પણ ‘પહેલી પહેલી બારિસ’ના ભીના અને મધુર પ્રસંગોની યાદ હોય તો અમારી સાથે શેર કરો...

No comments:

Post a Comment